The Mudrun – groeien door modder

Sinds een poosje ben ik weer bezig om gezonder te gaan leven. Dat betekent onder andere dat ik ook meer ben gaan sporten. Deze dag stond een rondje hardlopen op het programma, iets wat ik doorgaans graag doe. Toen ik vanmorgen door het grote woonkamer raam de wereld in keek, was het erg grauw, nat en guur. Kortom, alles behalve aantrekkelijk om buiten te gaan rennen. Echter werd het uiteindelijk een fantastisch rondje en ik vertel je verderop waarom.

Eerst even iets context over de huidige fase van mijn leven. Momenteel ben ik samen met Simone erg druk met alle voorbereidingen voor ons huwelijk op praktisch, emotioneel en geestlijk gebied. Onze agenda's voelen vol en het lijkt soms een beetje geleefd te worden. Juist in deze periode heb ik bedacht dat ik graag ook wil investeren in m'n gezondheid, met als resultaat dat er nog meer activiteiten in de week bij komen. Goed, nu we wat context hebben kunnen we verder mijn hardloopverhaal.

Ergens weet ik dat hardlopen ook weer ruimte geeft in mijn hoofd en dat als ik een keer aan het lopen ben dat ik er ook van kan genieten. Met die mindset besluit ik toch om mijn hardloopkleding aan te trekken en te gaan. Ik besluit ook om niet in de wijk te gaan rennen, maar een natuurgebied in Apeldoorn verder te gaan verkennen. Na wat routeinformatie te hebben bekeken stap ik in de auto en vertrek naar ‘het Leesten', een prachtige maar heuvelachtige omgeving. Na kort even m'n spieren te hebben opgewarmd geeft mijn horloge het startsignaal en ik begin lekker te rennen. Bochtje hier, boomstronk daar. Al springend en ontwijkend vervolg ik mijn weg. Snel zitten de eerste kilometers erop en ben ik inmiddels de heuvel helemaal afgedaald. Langzaam begint het besef te landen dat ik ook ergens weer omhoog zal moeten en dat het nog best wel nat is buiten. Ik merk dat niet alleen m'n snelheid daalt, maar ook m'n motivatie. Na een poosje begint toch weer het onvermijdelijke. We moeten weer omhoog…

Plotseling schoot er een gedachte door m'n hoofd, het voelde haast als een uitnodiging om weer even kind te zijn. Ik dacht: “Wat nu als ik al deze plassen niet ontwijk?”. De ja-maars zoals de volgende schoten door m'n hoofd “Dan wordt m'n kleding helemaal vies inclusief m'n hardloopschoenen”. Ergens is dat hypocriet, want ik beweer altijd dat we geen generatie van mietjes aan het kweken zijn als ik alle ouders weer hun kind met de auto naar school zie brengen in Rijssen. Na een korte vergadering in m'n hoofd besluit ik op de uitnodiging in te gaan en de eerstvolgende modderpoel die op mijn route lag liep ik er niet meer omheen, maar er dwars doorheen met als gevolg dat de spetters modder tot boven m'n knieën vlogen. Mijn controle-ik vond dit niet prettig, maar ik leerde vanmorgen weer om simpelweg te genieten, ik betrapte mezelf erop dat ik hardop lachend de heuvel weer op rende. Het was oprecht een feest. Waren mijn kleren vies? Ja! Hebben we een wasmachine? Gelukkig wel! Mijn mineur-gedachten over ‘we moeten ook nog weer omhoog’ waren 180 graden gedraaid in positieve gedachten.

Tijdens mijn plassen parade ontkwam ik er niet aan om dit ook geestelijk te gaan zien. Jezus zegt in Mattheüs 18:3 het volgende: “Ik verzeker jullie: als je niet verandert en wordt als een kind, dan zul je het koninkrijk van de hemel zeker niet binnengaan”. En ja, ik zou met lang wikken en wegen deze tekst helemaal kunnen linken aan mijn verhaal, maar dat doe ik niet. Deze woorden staan in een bepaalde context van hoofdstuk 18. Maar ik wil wel graag kort wat principes en gedachten delen die in me opkwamen:

• Soms gaan we op in de drukte van het leven dat we vergeten te genieten. We kijken alleen nog maar naar de bergen die je op moet en je bent vergeten hoe heerlijk het ook weer was om in de plassen te springen.
• Je mag worden als een kind, omdat je een hemelse vader hebt die voor je zorgt. Geef al je zorgen, frustraties en volle agenda's aan Hem. Zoals Mattheüs 6:33 zegt: “Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden”.
• Wees niet bang om vies te worden. We kunnen vaak drukker zijn met het zien van problemen dan ergens maar gewoon in te stappen en te gaan (wat dan vaak ook de snellere weg is).

Dit avontuur heeft mij weer een fris perspectief gegeven om de komende weken vol plezier in te kunnen gaan samen met God als mijn hemelse vader.

Ben jij iemand die ook door de plassen rent of ga je er met een grote boog omheen?